Joe's pain

Санамсаргүй нар мандчихсан... хэрвээ миний хувьд нар мандаагүй энэ өглөө ирээгүй бол...хаа нэгтээ байх байсан болов уу...үхсэний дараа яг яадаг талаар санаатай, эсүл санамсартайгаар мэдэж байгаа хүн байна уу... 

Өдөр хоног, цаг хугацаа яг л  бичлэг, клип дээр гардаг ханан дахь хуанли шиг л хуудас хуудсаараа салан унаж байна... хаашаа тэр вэ... маргааш руу юу..тэрний цаадах өдөр лүү юу...

 Гэхдээ тэр л одоо болтол бодлоос минь гараагүй л байна. Сонин юм шүү, цаг хугацаа өнгөрсөн ч яагаад түүний дурсамж байж байгааг нь мэдэхгүй юм... мэдээж байнга санаад шаналаад байдаг юм гэж юу байхуу гэхдээ л ....

Яг л тэр хүний бүх юманд нь тэгтлээ их дасаж орхих гэж... Зүгээр энэ дууг сонсохоор чамтай адил хэн ч байхгүй мэт... 

Салхи ямар хүчтэй салхилж байгааг ч мэдэх юм алга. Би урагшаа гэхдээ хаашаа гэдгээ мэдэхгүй алхаж байсан. Юунаас холдож юунд тэмүүлэх гэж гэдгээ ч мэдэхгүй... Алхах зүгээр л алхаад байх хамгийн оновчтой шийд байсан...

Гэрийн гадаа нэг л мэдэхнээ ирчихсэн...Түүнээс цаашаа явж чадаагүй... учир нь надад тэнд  газар үгүй....

Дотор минь урагдаад...маш том хар зүйл тээгэлчихээд гарч өгөхгүй байсан... хэнд хандахаа мэдээгүй ... 2 найзруугаа яриж баахан уйлсан...яагаад ч юм хуваалцах хэн нэгэн хэрэгтэй байсан байх... Санаандгүй сонссон үг санамсаргүй харсан үйлдэл бүхий л зүйл хүчтэй нөлөөлсөн юм боловуу...

Галзуурмаар, орилж хашгирмаар юу ч хамаагүй бяц цохимоор санагдсан ч үл чадах...өөрийн доторх хүн гарц хайн биенээсээ зугтаах шиг...

Шөнөжин цагийг ухраан бодсон...эхнээс нь дундаас нь дахиад эхнээс нь  аль хүртэл бодсоноо ч мэдэхгүй юм...өглөө сэрэхэд бас л хөндүүр... 

Яг ямар байгааг минь ..яг яаж өвдөж байгааг минь хэн ч мэдэхгүй дэмий л тайван бай гэх...

Ханан дах цаг цохилсоор л ...цонхны цаана үүлс нүүсээр л ... хүмүүс холжиж ... хаашаа ч юм тэд яаарцгаана... ширээ сандал бал цаас үзэг бүх зүйл утгагүй байна..тийм байхад би яагаад энд сууж байгаагаа ч мэдэхгүй байх юм.... 

 Тамхи хичнээн ихээр татсан ч сэтгэл үл ханах... ямартай ч оройг хүлээн уух хань татсаар л...........

Хаалга руу тэгтлээ яарсан хөл

Хаалганы гадна хаачхаа мэдэхгүй  зогсоно

Би алхлаа...

Би холдлоо...

Гэвч дотор минь байгаа зүйл

 Тэндээ л байсан хэвээр

Дулаан зөөлөн нүд

Дурлуулсан чиний аяс

Дуу дуулсан тэр л мөч

Дусал дуслаар газар мөргөн унасан

Балласан цохолсон энэ хайрцагыг

Баллуурдаж өөрөө арилгаж нээчхээд

Бага ч биш.... их ч биш гэрэлт цохыг

Бариж дотор нь хийчхээд

Яаж ассаныг нь

Яаж гэрэлтсэнийг нь мэдрээгүй байж 

Яваад одлоо 

Чи харцаа

Чи үнэрээ

Чи өөрийгөө

Надад үлдээсэнгүй

Цаг хугацаа түүнийг арилгах гэж

Чаг чаг дуугаран

Чамайг элээх гэж тэнхлэгээ тойрон хурдална

Тэгсэн тэндээ л цаг нь гацчихаад 

Тэнхлэгээ тойрохгүй харагдана

Тэр л үед чамайг бодсон хэвээр

Тэгээд нүдээ анитал цаг цохилох сонсогдов

Тэртээх нэгэн өдөр лүү ...... 

Нүд өглөө чамаар хоосон

Зүүд ч ялгаагүй...ганцаараа л байсан

Хаалганы цаана гутлын чимээ бүдгэрхэд

Өрөөнд бие үлдэж, сэтгэл чимээ чагнан зогссон 

Тэр чимээг, Тийм мэдрэмжийг

Ганц биш удаа мэдэрсэн

Яг ийм  бүүдгэр өглөө шиг

Шувууд тэдний жиргээгүй мод шиг

Хоосон  

 Гадаа яг ийм байгаа шиг 

Сэтгэл яг ийм хоосон

Доторх бодлууд минь

Гаднах цас шиг л бужигнаж байна

Нар гараад гэрэл гийх шиг

Сэтгэл өөр болох цаг айсуй

Цонхруу ширтэнэ

Цас одоохондоо бужигнасан хэвээр л байна  

Намайг тэр өдөр тэндээс уурлаад гарахад чамайг ямар байдалтай байсныг би хэлж мэдэхгүй ч миний дотор ямар ихээр урагдаж байсныг тэнд байгаа хэн ч мэдээгүй...

1рт...Чи хэн ч байж болно. Гэхдээ надад бол маш ихээр хүндлэгдэж мөн тэр чинээгээр итгэл гэх зүйлийн минь тодорхой хэмжээг эзэмшдэг хүн юм шүү...Хувиа хичээх зан минь хэрээс хэтэрч чиний жаахан зүрхийг олон удаа зовоож байсан байх.  Чиний гэх зүйлүүд намайг ямар ихээр өөрчилж ямар ихээр догдлуулдгийг чи ер нь мэдэх үү... Надад хамаагүй гээд буруу тийшээ алхсан мөчүүд олон ч өөртөө одоо ч чамайг хамаатуулсаар л байх юм... Чи мэдээж надаас холдон одох л байх гэхдээ миний чамд дуртай байдаг тэр зүйлүүдийг маань бүү эвдээч, бүү хөнөөгөөч, чамд тийм зүйл зохихгүй, чи арай л өөр байхаар надад санагддаг юм...Би чамд итгэдэг...дэндүү итгэдэг

2рт..Би чиний тас тас хийсэн инээдэнд чинь хэнэггүй ярианд чинь ...зоригтой тууштай сэтгэлд чинь...амьдралд дарагдаагүй итгэлд чинь бахархаж явдаг юм шүү... Найз минь чиний дуртай зүйлс олон боловч хил хязгаарыг бүү даваач, тэгснээрээ өөрийгөө надаас бүү түлхээд бай... магадгүй чамайг өөрийн зарим зүйлсээс хассан ч сэтгэлд тодорхой хувийн итгэлийг минь эзэмшдэг болохоор л тэр...одоо ч би чиний найз байгаа юм... Харин миний хэлсэн зүйлийг мэдэж бас ойлгох байх гэж найдаж байна

3рт.. Найз минь чи аялдан дагагч бус шудрага нөхөр минь байгаач...хэзээ ч ямар ч үед би чамайг орхидоггүй шиг...надад ч бас тэгэж хандаач...хамт олон цаг үеийн баясч мөн гуниглаж өнгөрөөсөн биздээ... тэр үед чи одоо байгаагаасаа их өөр байсан...Харин одоо бол өөрт ашигтай газартаа л байж байх юм... надад ч бас чиний тусламж чиний хэрэг болдог юм найз минь... Чамайг өөрийн анд, нөхөр гэж боддог итгэлийг минь бүү хэмлээч..өчүүхэн жижиг зүйлсээс болж... надад итгэдэг биздээ ...яг тэрэн шиг би ч бас чамд итгэдэг

4рт...Надад хандаж надтай нөхөрлдөг бүх хүмүүст хандах нь...би чиний ...та нарын амьдралд гол дүр чинь байхгээгүй юм...бага зэрэг л сонирхолтой амттай байлгах гэж л хичээдэг..магадгүй хэзээ нэгэн өдөр чамайг..та нарыг дахиж харахгүйгээр эндээс явчих вий гэж ...хэзээ ч дахиж уулзахгүйгээр одчих вий гэж айдаг юм... миний яридаг зүйлс үнэн худал байх нь хамаагүй ээ... чи инээж, та нар баясдаг бол болоо... та нарлуу хараад хуурамч инээдэггүйн хариу болгож, та нар луу хуурамч харцаар хардаггүй төлөөс болгон мөн адил үнэнч байгаач... Энд чиний , та бүхний өөдөөс хараад зогсох хүн та нарт маш ихээр итгэдэг хүн юм шүү... Өчүүхэн муу сэтгэлд энэ муу зүрхэнд байх тэр итгэл гээч нандин зүйлийг минь бүү эвдээч... Надруу гараа сунгаад хэзээ ч итгэж болно... би магадгүй чамайг л сонгох тэр хүн чинь байна....  

Удаан хэтэрхий удаан

Урт дэндүү урт

Эргүүлэг магадгүй улирдаг

Эргэдэггүй урсдаг ч байж мэдэх

3 н хэмжээст орчин

Миний цаг хугацаа

Салхилаад уу

Асгараад уу

Урсаад уу

Мэдэхгүй ямартай ч ирээдүй рүү тэмүүлнэ

Цаг хугацаа

Чамайг ч

Намайг ч

Чиний инээд, үнэрийг ч

Тэр оройг, бидний гэх бүгдийг элээнэ

 Чиний зүрх хаашаа цохилно

Чиний 3 хэмжээст орчин

Чамайг чамтай нь надгүйгээр үрнэ

Хоёр өөр газар цаг цохилсоор л

Хоёр өөр тийшээ цагын зүү хөдөлсөөр л

Би өөрийн гэсэн эргүүлэгтээ

Би өөрийн гэх орчиндоо

Ганцаараа алхлаа

Яг энэ мөчөөс  

25 61 болоход

Чи ч тэр, би ч тэр

Мод болон ургасан байна

Хаа нэгтээ ... 

Хамт байхад л хамгаас зөөлөн

Хамаг бие минь тайвширдаг

Хаалганы чинь өмнө

Хатуу үг бүрээ гөвчихөөд

Хажууд чинь л байх гэж

Хамгаас их тэмүүлдэг сэтгэл минь зөөлөн

Хиртсэн бохирдсон цаг хугацааг

Хэдий олон нөмөрсөн, туулсан ч бай

Хэрэндээ л чинийх байх гэж

Хичээсэн үйлдэл минь зөөлөн

Хуурсан, ятгасан, тэмүүлсэн харцыг

Хундага бүр шилээр тулгасан ч

 Хувь хүнээ чинийх л байлгах гэж 

Хугас хүртэл нь амсаад орхисон  

Хуулиран одох өдөр хоногуудад

Хуучирч, зэвэрч, өнгөө алдлаа ч  

Хуурмаг биш үнэн байгаасай гэж 

Хуурдаггүй би өөрийгөө  чиний л төлөө зөөллөдөг

Уушиг дотроос минь 

Утаан үгс сийгнэ

Ухаан бодол минь

Утаан орчинд төөрнө

Хэзээ тэр замаар алхсанаа

Хэр хол эргэж харалгүй явснаа

Хэнтэй...хэзээ ...хэрхэн байснаа

Хэдий олон цаг хугацааг ухрааснаа

Уураг тархины өчүүхэн хэсгээр

Ухрааж, хойшлуулж  бүр гацаагаад

Учирсан тэр бүхнийгээ

Удаан гэгч  нь санах юм

Багахан зайнд үлдсэн

Бараан зүйл бол чинийх

Баллаад, арчаад бүр нуугаад ч

Барагдахгүй цаг хугацааны гацаа бол чинийх

Өнгөрсөн рүү буцаах

Өчүүхэн хэсэг нь ой санамж

Өнөөдөр, өчигдөр ялгаагүй тэр 

Өөрөөс минь л гардаг цаг хугацааны машин

 Харамсах гэж бус хамт байх гэж

Хаа байсан тэр 1000 хоногийн тэртээ рүү

Хамаг бүхнийг мартуулж буцаадаг

Хаана ч юм бэ дотор минь байдаг

Цаг хугацааны машин

Ой санамж,  дурсамж минь 

Онгичоод ч үл олдох 

Онгон зүрхний үүрдийн нууц минь  

Чамд зориулсан бодлын тэнгист

Дураараа хөвөх омголон завь минь

Хичнээн удаа дарвуулаа босгон холдовч

Сэтгэлийн шуурга хаашаа ч явуулахгүй

Чамд хадгалсан бодлын төгөлд

Дураараа зугаалах хүйтэн  салхи минь

Хичнээн хүчтэй хийсэн одлоо ч

Сэтгэлээс минь сийгэх ямар ч завсар олдохгүй

Чамд дурласан  тэнгэрт

Дураараа нисэх хүчит шувуу минь

Хичнээн хурдан дүүлэн дэвсэн ч

Сэтгэлийн тэнгэр минь  хязгааргүй өндөр 

Гар хуруу чамайг нэхээд

Үзэг барив

Гарчиглав

Хамаг гунигаа бор шилтэй ундаанд хэлэв

Гуниг бүгдийг нь уучив

Надад юу ч үлдсэнгүй

Өлөн  уйтгар надруу

Өөр уух зүйл байна уу гэх шиг...

Ширтэнэ

Татна

Чангаана 

Ухаан санаа балартан байвч

Уйтгар гуниг огт ханаагүй мэт

Надаас чамайг асуусаар л ...

Өлсгөлөн гуниг, ганцаардлыг

Өөрөөр яаж хооллох билээ 

Чиний нэрээр чиний үнэрээр 

Бага багаар тасдаад өгнө

Өгөхдөө  тархинаасаа  бодлоосоо өгнө

Цадсан шинжгүй надруу харж

Санаа алдахад хүргэнэ  ... намайг