Joe's pain

Joe's pain

Үүлсийн дундуур...Тэртээ одох шувуу шиг л ... завь адил хөвнө... хэзээ нэгэн цагт мод болон ургана...

- ойрхон -

2014 оны 01-р сарын 16 Нийтэлсэн Joe.

Гараа сунгахад л 

Бүхлээр нь тэвэрч

Бүтэн болох 

Биенийхээ нөгөө хэсгийг 

Алдахгүй гээхгүйгээр

Тийм л ойрхонд... 

Урагшаа нэг л алхахад

Дэргэд нь очиж 

Дахиж хэзээ ч

Хоцорч үлдэхгүйгээр 

Тийм л ойрхонд....

 Харц яриа төрөөд л 

Учирж болох хамгийн

Эхний улаан уруул

Гялалзсан болор

Соронзон мэт татах үнэр

Харагдаж мэдрэгдэж үнэртэж байгаа

Тийм л ойрхонд...

Чи...

Оршиж байх юм

Хэдхэн мөр

2013 оны 12-р сарын 12 Нийтэлсэн Joe.

Чухам юуг минь чи

Тэгтлээ ихээр эзэмшинэ вэ...

Өдөр хоног цагуудад

Юуг чинь би бодно вэ

Утга үгүй үзэгдэл шиг

Учрал буруу эргээ юу

Гарчиг нь чи гээд 

Ганцаараа өөрөөрөө бичихүү

Заримдаа архи  ууж хөлчүүрээд ч 

Нэмэргүй нөмөргүй шөнүүд 

-Төрсөн нь-

2013 оны 11-р сарын 25 Нийтэлсэн Joe.

Аль хэдийнэ нэг жил өнгөрч... яг түрүү жилийн энэ өдөр юу хийж байсныг санах ч үгүй байна... тэр бүү хэл хэдхэн өдрүүдийн өмнөх явдлыг орон гаран санах... Бага байхад хүрд мэт цээжилсэн өдөр хоногууд байсансан... 

Өдий хүртэл явсан замаа нэг тайлбарлах гээд оролдвол хүнд ярихаар сайхан зүйл үгүй ч бас бус олон зүйл үлдээжээ...

Хүний санаанд баймгүй тэнэг үйлдэл үг хэллэг тэдгээр хүмүүсийн дунд амь орон савсагнаж ёстой л нөгөө эхээр төрсөн инээлтээрээ инээж ханиаж уйлж дуулж явсан үе олон байсан ажээ...

Тэдгээр бүхнээс хайрыг тэдгээр бүрээс ухаарлыг хүндэлэлийг мөн чиг баримжааг аван алхаж байна...365 хоногт би өөрөө үл өөрчлөгдөн хувирсан шиг... Өнөөх л нүүр дүүрэн инээд сэтгэл дүүрэн хоосролтой ч шиг... Жилээс жилд өөрийн бүхнээсээ холдоод ч байх шиг...

Хэн болж төрөөд хэн гэдгээ мэдэхгүй будилах шиг... Эр хүнд цохиулж зодуулаад унагаагүй нулимсыг айлын охины өмнө бөмбөрүүлэн байсан өдрүүд ч байсан байна... Хүний амьдрал хичнээн богино цаг хугацаа хичнээн хурдан... Би аз жаргалтай амьдрах гэж хүн болсон байлтай... өөрөөр бол үнэхээр чадахгүй...

Магадгүй дараа жил юм бүхэн өөр шинэ болсон байх ч юм билүү... Би магадгүй цаг хугацаагаа хүлээн буй асар их шувуудын цуглаан ч юм билүү... Би энэ амьдралд хайртай дуртай шигээ л..........................хүссэнсэн... 

-Үг-

2013 оны 11-р сарын 24 Нийтэлсэн Joe.

Үг хутга, мэснээс ч иртэй 

Хатгасан газартаа байж л байх 

Үг эмнээс ч шидтэй

Үхлийн цагт ч тархинд байх

Үг давснаас ч гашуун

Шилэн болороос шингэн түүх урсах 

Үг гал түймэр оч

Үндсээр нь ч нурам болтол шатаах 

Үгэнд хайч бий

Бат бөх ган гинжийг ч таслах

 Үгээр мянган жил чамаас холдох

Үгээр түмэн шөнө чиний бодолд суух

Үгээр өөрийгөө эрэмдэглэн яргалах

Үгээр чамайг үүсгэх ярилцах

Чиний үгсээр хүйтэн шөнө

Нөмөр хийх

Чиний үгсээр захгүй далайд

Сэлүүр хийх 

ЧИ бол үг

Миний үг аль хэдийн чамруу ниссэн....

-s o c o l d -

2013 оны 10-р сарын 21 Нийтэлсэн Joe.

Гудамаар ганцаар алхана

Замын гэрлүүд, хогийн сав л хэвтэцгээнэ 

Хүнгүйдсэн гудамж хүйтэн байна

Жиндүү салхийг сөрөн алхахдаа

Чиний гарыг бус

Тамхи хөтөлсөн гар минь хүйтэн байна

Доторх сармагчин маань согтох дуртай болж

Үгүй л гэвэл хашгирч орилж галзуураад

Гашуун дарсаар л дарахгүй бол гэсэхгүй

Дотоод хүн, сэтгэл маань хүйтэн байна

Санасан бодол бүрийн үзүүрт нь

Итгэл гэх гэрэл гялалзан байхыг нь 

Чилтлээ харсан нүд хүйтэн байна

Хүсэл чамруу ямар ихээр ниснэ вэ

Хүрэх хийгээд мэдрэхүйн хязгаарт 

Хүлээж буй залуугийн уруул хүйтэн байна  

- l o s t -

2013 оны 10-р сарын 15 Нийтэлсэн Joe.

Бээрсэн навч 

Хүйтэн мөчир дээр арай хийн тогтоно

 Унахгүй ойчихгүй гэсэндээ

Зуурсаар л байна...

Гэвч сүүлийн хүчтэй салхи салхилахад

Нисэж одсон зүг нь үл мэдэх

Нэг тийм муухай чарлаад хийссэнсэн...

Дөнгөж улалзаж буй цог

Хүйтэн газар дээр арай хийн улалзана

Унтрахгүй бөхөхгүй гэсэндээ

Толгой бие хэсгээсээ шатсан ч уугиж л байна..

Гэвч сүүлийн гэрэл шиг дуу шиг салхи салхилахад

Үнс нурам нь хаашаа сарнисаныг үл мэдэх

Бүхий л биеэрээ уйласч шатаад дуусах үедээ

 Бүхнээс улаан, тод гэрэлтээд унтарсансан....

 Норсон шүүдэр 

Хүйтэн навчин дээр арай хийн тогтоно

 Мултрахгүй салахгүй гэсэндээ 

Нүүрээрээ гар хөлөөрөө уусан бөнжигнөнө...

 Гэвч сүүлийн мөс шиг  салхи салхилахад

Хэвтэж байсан иштэйгээ нүүрээрээ гар хөлөөрөө хамт хөлдөөд

Хэр өндөрөөс доош унахыг үл мэдэх...

Унаад бутарч хагарч эмтэрч байхдаа ширхэг бүр нь гялтагнаж байсансан... 

-Яагаад-

2013 оны 08-р сарын 04 Нийтэлсэн Joe.

Хэн нэгний зүрх мөсөөр хучигдаж цасан шуурга шуурж байхад

Хэн юу ч хийж чадахгүй бүлээцүүлж дуулаацуулж чадаагүй юм бол

Яагаад

Хэн нэгний нүднээс асар их ус хүрхрээ болон урсаж байхад

Хэн юу ч мэдээгүй хаагаад тосоод авч чадаагүй юм бол

Яагаад

Хэн нэгни нүүрэнд гуниг төрж үүрээ засаж байхад

Хэн юу ч анзаараагүй хөөж холдуулж чадаагүй юм бол

Яагаад

Хэн нэгний гар эзэнгүй даарч хүйтэн явахад нь

Хэн юу ч саналгүй... хөтлөөгүй атгаагүй юм бол

Яагаад

Хэн нэгний сэтгэл эвдэгдэж сэвтэж явахад

Хэн юу ч тоохгүй... өрөвдөөгүй арчлаагүй юм бол

Яагаад

Яагаад... 

-Чи Миньй-

2013 оны 07-р сарын 29 Нийтэлсэн Joe.

Чи миний инээмсэглэл

Чамруу харахад нүүр баясдаг...

Чиний миний бодол...

Чамайг гэх түм буман төсөөллийн цуглаан

Чи миний гүн ширтэлт 

Чамаас асар их татах хүч ундардаг...

Чи миний тайвширал

Чамд миний төсөөллийн өрөөний түлхүүр бий... 

Чи миний үйл хөдлөл үг яриа

Чамтай л ижил гэх үг үсэгнүүдийн бүрдэл...

Чиний миний дур, хүсэл, сэрэл

Чамайг эд эс, ширхэг бүрээрээ хүснэм, амталнам...

Чи миний хөрш шороо...оршин буй газар...

 Чи миний Өнөөдөр...

Чи миний Маргааш... 

Сэрж...Явж...Унтаж...амьдармаар байна..би чамтай 

-Чамайг Би Чөлөөлсөн-

2013 оны 07-р сарын 25 Нийтэлсэн Joe.

Өөрийгөө хүлсэн, хадсан, зоосон

Өөрийгөө эзэнгүйд, харанхуйд,  хүйтэнд орхисон

Өөрийгөө аниргүйд, чимээгүйд, хоосонд суулгасан

Өөрийгөө үй олон харицаанд төгсгөл үгүй замд төөрүүлсэн

Тэр өөрийн доторх хүнээ сэрээж байна

Хашгичиж, бүүр цочоож , гарнаас татаж босгож байна

Харанхуйд хэвтсэн...биеийг нь хүлсэн 

Өч төчнөөн өнгөрсөн гэх гинжийг би тасалж байна... 

Таслахдаа ямар ч гуниггүйгээр мөн инээдгүйгээр...

Хоосонд удсан...тоос дарсан

Зураг шиг үл хөдлөх биеийг нь урж байна 

Урахдаа ямар ч дуугүйгээр мөн чимээгүйгээр...

Хөшөө мэт хөшсөн...хогшил мэт хэвтсэн биеийг нь  нурааж байна

Нураахдаа ямар ч  харамсалгүйгээр мөн барицаагүйгээр нурааж байна...

Тэр гинжээ таслуулсан...

Тэр зурагаа уруулсан...

Тэр хөшөөгөө нураалгасан хүнд...

Тиймээ энэ бол эхлэл гэж хэлсэн...

Тэгээд хаалга татан гарахад нь...

Тэнд нь гэрэл үзэгдээд...

Тэр зүгтээ гүйж яваа харагдсан...

Би чамайг чөлөөлсөн...

Өнгөрсөнөөс чинь...

Өөрөөс чинь...

Өдөр бүр эргэж буцдаг замнаас чинь...

Өөр өөр зүйл байдгүй...

Өдрүүд ...Өчигдрүүд... Өнөөдрүүдээс чинь...

Чөлөөлж байна...

-Ай сайхан Баяраа... Аргагүй сайхан Баяраа-

2013 оны 07-р сарын 19 Нийтэлсэн Joe.

                        Олон жилийн өмнө хэдэн хүмүүс нийлээд хотоос зайдуухан гарч салхи амтлангаа нар салхинд борлон мах шарж идэн хатуу дарсыг хүртэн тойрч суугаад нэгэн гэр бүл болсон хийгээд сэтгэл зүрхээрээ холбогдсон байж... Хожим ямар аз учрал тохиолын бэлгэ тэмдэгээр таарсаныг хэлж мэдэхгүй ч тэр цагаас хойш хамт л байх ёстой мөн байсаар ч байх болно гэдэгээ мэдсэн явдал байлаа...

Бар жилийн нэгэн зун юмдаг... Өдгөөгөөс даруй 3 жилийн өмнө санж... Хүмүүсийн дунд яригддаг түүх болон үлддэг домог мэт тэрхүү үйл явдалд явахаар болсон байв... Залуухан ч байж халуухан ч байж... гэнэн ч байж гэмгүй ч байж...

Нөхөрлөөд удаагүй, зангийн мэдэхгүй хүмүүстэй хээр очиж хоног төөрүүлнэ ч гэж ... дотороо гайхжил байлаа...

Гэхдээ тэр зунаас бүх юм эхэлсэндээ сонирхолтой хөгжилтэй үргэлж шинэ байдаг шиг өдөр хоногууд... урт удаан миний та нартай өнгөрүүлсэн мөчүүд...

Алдсан хийгээд оносон зүйл их боловч алийг нь ч та бүхэнтэй хамт туулж туучиж элээж өнгөрөөжээ.. одоо бодохнээ... Уурлаж уйлж инээд гунихийг минь мэдэхгүй хүн үгүй биз...

Өөрийн дотор оршдог тэр л хүмүүсийг тойрч суугаад жаргалтай байхад би ганцаараа биш бие сэтгэл санаа эд эс минь хүртэл баясаж дагаж хөгждөг гэлтэй...

Домог мэт яриа, хүний санаанаас байтугай энэ дэлхийд баймгүй үг үсгийн холбоог нэг дор сонсож... үүр цайтал дуулж үүрийн гэгээнээр унтаж элгээ хөштөл инээж...

Энэ бүхнээс маш их зүйлийг олжээ... Амьдрал гэж өөрийн хөлөг онгоцонд хамт байх хүмүүсээ олжээ... Анд, нөхөд, амраг хайртай хүн ч байна...

Жил бүрийн зун халуун ам бүлээрээ цуглах том баяр бол ялтачгүй жомбоорой шиг л санагдах юм... За тэгээд маргааш бултаараа бууз хуушуур шиг сайхан наадаж хөгжилдөж дурлалдаж хайрлалдаж сайхан байцгаая даа...

Ай сайхан Баяраа... Аргагүй сайхан Баяраа 

-Чиний Бүхэнд-

2013 оны 07-р сарын 17 Нийтэлсэн Joe.

Чиний бүхэнд хэрхэн уусах вэ

Чиний урууланд бодолоо яаж орхино вэ

Чиний нүүрэнд яаж би өөрөө үзэгдэх вэ

Чиний харцанд хэрхэн би  үлдэх вэ

Чиний  үнэрээс яаж би өөрөө үнэртэх вэ

Чиний бодолоос яаж би өөрөө ханхалах вэ

Чиний инээмсэглэлээс хэрхэн би өөрөө нисэх вэ

Чиний  зүрхэнд яаж би амьдрах вэ

Чиний сэтгэлд хэрхэн би мөнхрөх вэ

Чиний дотор яаж би орших вэ

Чиний л гэх бүхэнд

Яаж

Үлдэж, хоцорж, зогсож

Хэрхэн

Шунаж, Ойртож, Уусах билээ...

Чиний л бүхнээс би өөрөө

Уншигдаж

Мэдрэгдэж

Ойлгогдож

Чиний л бүхэн болохсон... 

-Илүү ихээр-

2013 оны 06-р сарын 25 Нийтэлсэн Joe.

Орноосоо яаран бостол

Ондоо зам харгуй угттал 

Хаалгаа түгжээд хүн тогштол

Хаа нэгтээ чимээ гартал

Чийгтэй нүд хуурай болтол

Чиний ядам хуруунд гэрэл үзэгдтэл

Өрөөнд нар орж ирээд

Өдөржин байгаад сартай учиртал

Санаашрал бачимдалаа сарнитал

Сайхан бүгд хуучиртал

Тамхины утаа манан болтол

Тагтан дээр жигүүртэн иртэл

Цонх уйлахаа болитол

Ямар ч үүлгүй тунгалаг болтол

Би өөрөө элэгдтэл

Би өөрөө дуустал

Би өөрөө буцтал

Би өөрөө мод болон ургатал

Би өөрөө өт шороо болон ялзартал

Би өөрөө салхи болон хийстэл

Илүү ихээр...

Аль болох надаас хол, бүр гүн хол руу яваач.... 

-Хаа нэгтээ-

2013 оны 06-р сарын 24 Нийтэлсэн Joe.

Өглөө дээрээс минь  ширтэх тааз... Өрөөн дахь эд хогшил тавилга... Өлгөөтэй хувцас алчуур малгай... Өчигдрийн уусан архины шил... Өрөөстэй лааз тамхины иш...  Өөрөөс минь өөрцгүй өөр болоогүй аж... Сэтгэл хаа нэгтээ зугтаад Сэмрээд... Үгүй... замхраад одсон шиг Хоёр талаараа модтой зөрөг зам дээр  Хойноосоо урагш төгсгөлгүй харагдах Хорвоогийн хамгийн аниргүй хэсэг дээр Холхин... Бишээ... зогсон  байх шиг... Эсвэл бүр ямар ч хүнгүй асар их Эслэн цөлийн захад нь өөрөөр Эхлэлд нь ч юмуу мэдэхгүй Эргэж яваа юмуу... Үгүй... төөрсөн мэт л Зах хязгаар нь үл харагдах Цахлай шувуу байтугай загас ч үгүй  Асар их ус огт хөдлөхгүй Толь шиг тунгалаг чимээ аниргүй болоход Ахиад давалгаа үүсэхгүй шиг гуниглан хэвтэх шиг... Сэтгэл хаа нэгтээ зугтан одсон шиг... Сэтгэл хаа нэгтээ хийсэн сарнисан шиг... Сэтгэл хаа нэгтээ төөрөн байх шиг... 

   

-х ҮЛЭЭНЭ-

2013 оны 05-р сарын 05 Нийтэлсэн Joe.

Байрны ганц гэрэл

Бөмбөг тоглох хүүхдүүдийг хүлээн

Байдгаараа талбайруу ширтэнэ...

Бараг л анихгүй биздээ өглөө болтол...

Сандал дээр сайхан хосууд эрхлэнэ

Салан одохыг үл үзэх мэт

Үнсэлдэнэ, тэврэлдэнэ, инээлдэнэ

Сар өдөр жилийн дараа

Сандал дээрх дурсамжууд нь

Салж одхооргүй зовлон нь болох гээд

Сайхан хосын энэ үдшийн болзоог хүлээнэ...

Өт өөрийн уутандаа

Өөр биеээ хүлээн дүүжлэгдэнэ

Өнөөдөр биш ч .. өөр нэг өдөр

Өндөрт тэмүүлэх жигүүрээ хүлээнэ

Өнцөгт нь харин

Өдрийн гэрэл...

Өөрлүү нь ирээд нурам болоод

Өндрөөс доош унахыг нь хүлээнэ... 

Салхины аясаар зугаалах ганц навч

Сайхан ургасан цэцэгрүү мөлхөнө

 Саяхан тэр дээр байсан амьдрал нь

Сарын дараа газарт түүнийг хүлээнэ...

Сар ч биш магадгүй

Маргааш өглөө нь

Маажигнасан нэгэн настны

Махийтал өмссөн гуталны ул

Мартагдаад бүүр хог болтол нь гишгэх гээд

Манай байрны аль нэг коридоорт хүлээнэ...

Хэн нэгэн

Хэн нэгнийг

Хэзээ ч юм нэг өдөр

Хэн ч биш болгох гээд хүлээнэ... 

-Өөр Өөр өө-

2013 оны 05-р сарын 05 Нийтэлсэн Joe.

Бурханы өмнөх жижигхэн шар тогоонд

Буцалж буй халуун тосны голд

Цагаан нарийнхан бүсгүй

Цаг... түүнээс ч удаан хугацаагаар шатна...

Шатаж, хайлж  дуусах хүртлээ

Шаргалхан бүдэг гэрлийг гаргана

Тэр зүгт харах болгонд

Тэртээд одсон эмээгийн зураг үзэгдэнэ. 

Уртаа нарийнхан хар хүүг

Урдаас нь яг толгойноос нь асаана

Ув улаан цог чад пад хийн

Уг хүртэл нь шуналтайгаар иднэ..

Өөрөөрөө уугих өчүүхэн тэрний үнэрт

Өрөө тэр чигтээ анхилуун бурханы номын өргөө шиг

Яс мах цусных нь гэрч болж

Яг доор нь саарал чандар овоорно...

Дөрвөлжин үсгийг ээлжлэн цохих хүн

Дөтий газарт сэтгэл нь хорогдон шанална

Өөрөөсөө өөр хүнийг олох гээд

Өнгөрсөн бүхнээс ухаж гаргаад

Өмнөө өрж, эвлүүлж хурааж байгаад

Өчсөн зүйл бүрийг нь үгэн дардасаар тэмдэглэнэ

Хэл амгүй мэт хэсэг чимээгүй байснаа

Хэдэн мөрт... түүнээс ч их бадаг авиаг

Ганцаардал цочирдтол санаа алдав

Гараараа нүдээ дарав..

Сэтгэлээс цус гаран хацар даган урсана...

Өөрөөрөө бүхэн урсана...

Өөрөөрөө бүхэн шатна...

Өөрөөрөө бүхэн уугина...