Байрны ганц гэрэл
Бөмбөг тоглох хүүхдүүдийг хүлээн
Байдгаараа талбайруу ширтэнэ...
Бараг л анихгүй биздээ өглөө болтол...
Сандал дээр сайхан хосууд эрхлэнэ
Салан одохыг үл үзэх мэт
Үнсэлдэнэ, тэврэлдэнэ, инээлдэнэ
Сар өдөр жилийн дараа
Сандал дээрх дурсамжууд нь
Салж одхооргүй зовлон нь болох гээд
Сайхан хосын энэ үдшийн болзоог хүлээнэ...
Өт өөрийн уутандаа
Өөр биеээ хүлээн дүүжлэгдэнэ
Өнөөдөр биш ч .. өөр нэг өдөр
Өндөрт тэмүүлэх жигүүрээ хүлээнэ
Өнцөгт нь харин
Өдрийн гэрэл...
Өөрлүү нь ирээд нурам болоод
Өндрөөс доош унахыг нь хүлээнэ...
Салхины аясаар зугаалах ганц навч
Сайхан ургасан цэцэгрүү мөлхөнө
Саяхан тэр дээр байсан амьдрал нь
Сарын дараа газарт түүнийг хүлээнэ...
Сар ч биш магадгүй
Маргааш өглөө нь
Маажигнасан нэгэн настны
Махийтал өмссөн гуталны ул
Мартагдаад бүүр хог болтол нь гишгэх гээд
Манай байрны аль нэг коридоорт хүлээнэ...
Хэн нэгэн
Хэн нэгнийг
Хэзээ ч юм нэг өдөр
Хэн ч биш болгох гээд хүлээнэ...




